تخصصی شدن بانکها بر اساس قانون برنامه هفتم به کجا رسید؟
۰۶:۴۱ – ۲۴ نوامبر ۱۴۰۴
باشگاه خبرنگاران جوان؛ کیمیا قلی پور – بر اساس قانون برنامه پنج ساله هفتم، به منظور ایجاد رونق در بخشهای تولیدی اقتصاد کشور از طریق تامین مالی پایدار طرحهای عمرانی کلان و طرحهای تملک داراییهای سرمایهای ملی، دولت موظف است تا پایان سال اول، یکی از بانکهای تخصصی را به «بانک توسعه جمهوری اسلامی ایران» با اساسنامههای موجود و با اصلاح سرمایهای تا پایان سال اول به «بانک توسعه جمهوری اسلامی ایران» تبدیل کند. اساسنامه توسط مجلس همچنین به دولت اجازه داده می شود با استفاده از ظرفیت، سرمایه، امکانات و نیروی انسانی سایر بانک های دولتی نسبت به تشکیل «بانک های توسعه بخشی» و تصویب اساسنامه این بانک ها در هیأت وزیران اقدام قانونی کند.
بانک های تخصصی که اخیرا محمدرضا فرزین رئیس کل بانک مرکزی اعلام کرده بود: طبقه بندی بانک ها به شش دسته تجاری، تخصصی، عمرانی، قرض الحسنه، زمین و ساختمان و جامع و به تصویب هیات عالی بانک مرکزی رسیده و آماده اجراست و بانک ها باید در اسرع وقت این وظیفه را تا پایان برنامه اجرایی اجرا کنند.
پیش از این بانک مرکزی اعلام کرده بود که به منظور بازطراحی مدل کسب و کار شبکه بانکی دستورالعمل های مربوطه تدوین و به تصویب هیات عالی بانک مرکزی رسیده است. طبق دستورالعمل ابلاغی، شش طبقه بندی بانک ها شامل تسهیلات جامع، قرض الحسنه، تخصصی، تجاری، عمرانی، پس انداز و مسکن خواهد بود.
تخصص بانک ها به منظور بهینه سازی خدمات مالی و افزایش بهره وری اقتصادی از اهمیت بالایی برخوردار است. در همین رابطه سیاوش غیبی پور کارشناس اقتصادی در گفتگو با خبرنگار اقتصادی باشگاه خبرنگاران جوان اظهار داشت: بانک ها با تمرکز بر یک بخش خاص می توانند ریسک های مرتبط با آن بخش را بهتر مدیریت کنند. این می تواند شامل تجزیه و تحلیل دقیق تری از ریسک های اعتباری، بازار و عملیاتی باشد. باید تاکید کرد که با تخصیص بانک ها تامین مالی برای خانوار. شرکت های تولیدی و… آسان تر خواهند شد.
غیبی پور می گوید: بانک های تخصصی می توانند در بازار رقابت بیشتری داشته باشند، زیرا می توانند خدمات ویژه ای را ارائه دهند که شاید سایر بانک ها نتوانند ارائه کنند، اما شرط مهم حرکت به سمت تخصصی شدن، واقعی بودن آن است و فقط اسمی نباشد.
لازم به ذکر است که تخصصی بودن بانک ها به معنای تمرکز بر حوزه های مالی و اقتصادی خاص، مزایای بسیاری را به همراه دارد. اول اینکه این فرآیند به افزایش کارایی بانک ها کمک می کند، زیرا با تمرکز بر یک حوزه خاص، می توانند خدمات بهتری ارائه دهند و درخواست ها را سریعتر پردازش کنند. ثانیاً، بانک های تخصصی قادر به ارائه خدمات و محصولات متناسب با نیازهای مشتریان هستند.
علاوه بر این، تمرکز بر یک بخش خاص به کاهش ریسک کمک می کند. زیرا بانک ها می توانند ریسک های مربوط به آن حوزه را به نحو بهتری مدیریت کنند. همچنین این نوع بانک ها محصولات و خدمات نوآورانه ای را در حوزه تخصصی خود توسعه می دهند که به جذب مشتریان جدید کمک می کند.
از سوی دیگر کاهش هزینه های عملیاتی یکی دیگر از مزایای تخصصی شدن است، زیرا بانک ها با بهینه سازی منابع می توانند هزینه های خود را کاهش دهند. این بانک ها همچنین قادر به شناسایی و توسعه بازارهای جدید در زمینه های خاص هستند که به رشد اقتصادی کمک می کنند.
در نهایت این فرآیند به افزایش رقابت پذیری بانک ها در بازار کمک می کند و با حمایت از صنایع و بخش های خاص اقتصادی می تواند به رشد و توسعه اقتصادی کشور نیز منجر شود. به طور کلی تخصصی بودن بانک ها به افزایش بهره وری و رضایت مشتریان کمک می کند و به تقویت اقتصاد کمک می کند. حال باید منتظر ماند و دید که بانک ها برای اجرای این تکلیف قانونی چه خواهند کرد و بانک مرکزی به عنوان نهاد ناظر و قانون گذار چگونه در این زمینه ایفای نقش خواهد کرد؟
